WMO vergoeding voor een tillift: De criteria voor toekenning

Portret van Redactie SZNL, Redactie
Redactie SZNL
Redactie
Wetgeving, WMO & Financiering · 2026-02-15 · 7 min leestijd

Een tillift in huis. Het klinkt misschien als een technisch hulpmiddel, maar voor veel senioren en hun mantelzorgers betekent het iets heel anders: veiligheid, comfort en een stukje zelfstandigheid.

Als je of je partner moeite heeft met opstaan uit bed of van de stoel naar de badkamer gaan, wordt een tillift vaak onmisbaar. De vraag is alleen: wie betaalt dit? En wat zijn nu precies de regels?

De Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) speelt hierin een centrale rol. De gemeente is verantwoordelijk voor de vergoeding, maar de voorwaarden zijn streng. In dit artikel leggen we stap voor stap uit hoe het zit met de Wmo vergoeding voor een tillift, welke criteria de gemeente hanteert en wat je kunt doen als de standaardoplossing niet werkt.

Soorten hulpmiddelen in de Wlz

Voordat we duiken in de Wmo, is het goed om een onderscheid te maken. Veel mensen halen de Wet langdurige zorg (Wlz) en de Wmo door elkaar.

Dat is niet gek, want beide wetten regelen hulpmiddelen, maar voor verschillende doelgroepen.

Mobiliteitshulpmiddelen

De Wlz is er voor mensen die 24 uur per dag zorg in de nabijheid nodig hebben, of een intensieve zorgvraag hebben. Denk aan mensen met dementie of een ernstige lichamelijke beperking die in een verzorgingshuis wonen of thuis intensieve zorg krijgen. Binnen de Wlz zijn hulpmiddelen onderverdeeld in drie categorieën.

Dit zijn hulpmiddelen die helpen bij het verplaatsen. Denk aan een rolstoel, een scootmobiel of een wandelstok.

Hulpmiddelen voor zorg en wonen (roerende voorzieningen)

Deze vallen onder de basisverzekering van de Wlz. Als je een Wlz-indicatie hebt, worden deze vaak rechtstreeks via de zorgverzekeraar geregeld. Je hoeft hier meestal niets voor te doen. Dit is de categorie waar een tillift onder valt.

Roerende voorzieningen zijn hulpmiddelen die helpen bij de verzorging of het wonen zelf.

Denk aan een hoog-laagbed, een douchestoel of dus een tillift. Deze zijn vaak tijdelijk nodig of specifiek voor de thuissituatie. Een belangrijk detail: een hoog-laagbed wordt bijna altijd vergoed via de zorgverzekeraar.

Maar voor een tillift liggen de regels anders. Als je de tillift korter dan 6 maanden nodig hebt, regelt de zorgverzekeraar dit.

Persoonsgebonden hulpmiddelen

Als je hem langer dan 6 maanden nodig hebt, is de gemeente aan zet. Dit valt dan onder de Wmo. Dit zijn specifieke hulpmiddelen die precies op jouw lichaam of situatie zijn afgestemd.

Denk aan een op maat gemaakt prothese, een speciale brace of een aangepaste scootmobiel. Deze vergoeding loopt via de Wlz of de zorgverzekeraar, afhankelijk van je situatie.

Vergoeding van hulpmiddelen en voorzieningen

De kern van de zaak: wie betaalt de tillift? Zoals gezegd: bij een korte periode (minder dan 6 maanden) is de zorgverzekeraar je aanspreekpunt.

Maar in de praktijk gaat het bij tilliften vaak om langdurig gebruik.

Wat bedoelt men met een “Wmo-tillift”?

Dan kom je uit bij de gemeente en de Wmo. De Wmo 2015 regelt dat gemeenten zorg en ondersteuning bieden aan mensen die thuis wonen, maar niet (meer) alles zelf kunnen. Een tillift wordt gezien als een ‘maatwerkvoorziening’.

Dit betekent dat de gemeente specifiek voor jou situatie bekijkt wat nodig is. Er bestaat officieel geen productcategorie ‘Wmo-tillift’. De term wordt in de praktijk gebruikt om een mobiele tillift aan te duiden die de gemeente verstrekt op basis van de Wmo. Dit is meestal een verrijdbare tillift op batterijen, die je kunt gebruiken in verschillende kamers.

Wat houdt ‘bruikleen’ in?

De gemeente sluit contracten met hulpmiddelenleveranciers. Zij leveren de tillift en geven instructie over het gebruik.

Je krijgt de tillift niet in eigendom, maar in bruikleen. Bruikleen betekent dat de tillift eigendom blijft van de gemeente of de leverancier.

Wat als de standaard tillift niet bij je past?

Jij mag hem gebruiken zolang je hem nodig hebt. Als je situatie verandert of als je komt te overlijden, moet de tillift worden ingeleverd. Je bent wel verantwoordelijk voor het dagelijks onderhoud, zoals het schoonmaken en het controleren van de bandjes.

Grote reparaties worden door de leverancier gedaan. Als de tillift kapotgaat door normaal gebruik, hoef je niets te betalen.

Sommige situaties vragen om een specifieke oplossing. Misschien heb je een heel smalle deur, een specifieke lichaamshouding of een complexe zorgvraag. De standaard tillift die de gemeente aanbiedt, is dan niet toereikend.

In dat geval kun je een persoonsgebonden budget (PGB) aanvragen. Dit geeft je de vrijheid om zelf een tillift te kopen of te huren die wél past, net zoals bij de vergoeding voor een aangepast bed.

Tip: Vraag PGB aan als standaard tillift onvoldoende aansluit bij individuele zorgbehoefte (Bron 2)

Een PGB voor een tillift wordt meestal gebaseerd op gemiddelde kosten. Reken op een bedrag rond de € 3.500 voor de aanschaf of huur voor een langere periode.

Met dit budget kun je een geschikte tillift regelen via een speciale leverancier.

De criteria voor toekenning: hoe oordeelt de gemeente?

De gemeente beslist of je recht hebt op een tillift. Zij kijken naar je persoonlijke situatie en houden zich aan de regels uit de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en de eigen verordeningen.

De centrale vraag is altijd: is er sprage van een ‘onoverkomelijke beperking’? Een onoverkomelijke beperking betekent dat je de activiteit (bijvoorbeeld opstaan uit bed) niet zelf kunt doen, ook niet met hulp van bijvoorbeeld een fysiotherapeut of een oefenprogramma. Je mantelzorger kan de activiteit ook niet veilig uitvoeren zonder hulpmiddel.

Een tillift is dan de enige oplossing. Daarnaast kijkt de gemeente naar:

  • De veiligheid: Is er reëel risico op vallen of letsel?
  • De belasting voor de mantelzorger: Is de fysieke belasting te hoog?
  • De noodzaak: Is het echt nodig voor de basisverzorging?

De gemeente mag niet zomaar weigeren. Als je aan kunt tonen dat je de zorg niet langer zelf of met mantelzorg kunt regelen, is er recht op ondersteuning. De huisarts of een wijkverpleegkundige kan hier een belangrijke rol in spelen door een medische verklaring af te geven, bijvoorbeeld ook bij vragen over een vergoeding voor pruiken en haarwerken bij senioren.

Praktische stappen om een tillift via de Wmo te regelen

Hoe pak je dit nu concreet aan? Hieronder een overzicht van de stappen die je kunt volgen.

  1. Meld je bij de gemeente: Neem contact op met het Wmo-loket van je gemeente. Dit kan telefonisch of via het contactformulier op de website.
  2. Maak een afspraak voor een keukentafelgesprek: Een consulent van de gemeente komt bij je thuis om je situatie te bespreken. Bereid dit goed voor. Bedenk van tevoren wat je nog zelf kunt en wat niet. Vraag je mantelzorger om hierbij te zijn.
  3. Verzamel documentatie: Een brief van de huisarts of wijkverpleegkundige kan helpen. Beschrijf ook concrete situaties: “Mijn man valt regelmatig bij het overeind komen”.
  4. Check bestaande hulpmiddelen: Als je al een tillift via de Wlz had voordat je een indicatie kreeg, is het slim om dit te melden. Soms loopt de vergoeding door.
Tip: Check of u al hulpmiddel heeft van gemeente vóór Wlz-indicatie (Bron 1)

Na het gesprek volgt een schriftelijk besluit. Daarin staat of je recht hebt op een tillift, en zo ja, welke soort. Ben je het niet eens met de beslissing? Dan kun je binnen 6 weken bezwaar maken.

Wat kost een tillift eigenlijk?

Een tillift is geen goedkoop hulpmiddel. De prijzen variëren sterk, afhankelijk van het type en de opties.

Een simpele mobiele tillift kost al snel tussen de € 2.000 en € 3.500.

Gaat het om een speciale tillift voor complexe situaties, dan kan de prijs oplopen tot € 5.000 of meer. Als je een PGB krijgt, houdt de gemeente rekening met een gemiddelde prijs van rond de € 3.500. Dit bedrag is bedoeld voor aanschaf, installatie en een jaar onderhoud. Zoek je daarnaast ondersteuning bij de vergoeding voor een spraakcomputer voor senioren? Ook daarvoor zijn er mogelijkheden.

Als je kiest voor huur, ben je vaak € 50 tot € 100 per maand kwijt. Let op: ook via de Wmo betaal je een eigen bijdrage. Deze loopt via het Centraal Administratie Kantoor (CAK). De hoogte hangt af van je inkomen en vermogen. Voor een tillift kan dit bedrag oplopen, maar het is altijd lager dan de volledige marktwaarde.

Eindadvies: zo krijg je wat je nodig hebt

Een tillift aanvragen via de Wmo voelt soms als een strijd. Toespraak over regels en wetten.

Maar het draait om één ding: jouw veiligheid en die van je partner. Wees daarom duidelijk en concreet in je verhaal.

Geef aan wat er misgaat nu er geen tillift is. Benoem de valpartijen, de slapeloze nachten of de rugpijn van je mantelzorger. De gemeente luistert naar feiten, niet naar algemene klachten. En mocht de standaardoplossing niet werken, schroom dan niet om een PGB te vragen.

Je hebt recht op een voorziening die werkt, niet op een hulpmiddel dat net niet past.

Heb je twijfels over je recht op een tillift? Neem contact op met een onafhankelijke cliëntondersteuner. Deze dienst is gratis en helpt je bij het hele traject. Zo sta je er nooit alleen voor.

Portret van Redactie SZNL, Redactie
Over Redactie SZNL

Expert content over seniorenzorg ouderenzorg thuiszorg hulpmiddelen

Volgende stap
Bekijk alle artikelen over Wetgeving, WMO & Financiering
Ga naar overzicht →