Traplift en de Wmo: Wat als de gemeente de aanvraag afwijst?
Stel je voor: je hebt eindelijk de moed bij elkaar geraapt om een traplift aan te vragen. Je bent bang om te vallen, je bent moe na elke trap en je wilt gewoon veilig thuis blijven wonen.
Dan komt het besluit van de gemeente: afgewezen. Een klap, natuurlijk. Je voelt je onbegrepen en je weet niet wat je nu moet. Het voelt alsoat deur dichtgaat.
Maar gelukkig is dat niet zo. Er zijn stappen die je kunt nemen en je staat er niet alleen voor.
Laten we dit samen uitzoeken, stap voor stap.
Waarom heeft de gemeente mijn traplift aanvraag afgewezen?
Een afwijzing voelt vaak onterecht, maar gemeenten moeten zich houden aan strenge regels.
De Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) is er voor mensen die niet meer zelfredzaam zijn. De gemeente kijkt niet alleen naar je trap, maar naar je totale situatie. Ze vragen zich af: kun je nog zelfstandig wonen?
Kun je misschien de bovenverdieping vermijden? Of is er mantelzorg die kan helpen?
De meest gehoorde reden is dat de traplift niet 'noodzakelijk' wordt gevonden.
Ze kijken dan naar een 'goedkoopst adequate voorziening'. Dat betekent niet altijd de goedkoopste lift, maar de oplossing die het probleem het beste verhelpt voor de laagste prijs. Soms adviseren ze je om een slaapkamer beneden te maken, of om te verhuizen. Dat voelt hard, maar het is hun werk om te kijken naar alternatieven.
Let op: een afwijzing mag nooit gebaseerd worden op je inkomen of vermogen. Tot 2027 blijft de eigen bijdrage voor de Wmo een vast laag bedrag van €21,- per maand. Dat mag geen reden zijn om je aanvraag af te wijzen.
Welke redenen zijn er voor een afwijzing?
De gemeente kan verschillende argumenten gebruiken. Een veelvoorkomende is dat er nog andere oplossingen zijn.
Denk aan het verplaatsen van de slaapkamer naar beneden. Als je huis dat toelaat, en je kunt daar redelijkerwijs gebruik van maken, dan kan de gemeente zeggen: "Doe dat maar." Een andere reden is dat je nog te veel zelf kunt.
De Wmo-consulent kijkt tijdens het huisbezoek naar hoe je beweegt. Misschien ziet hij dat je nog een stukje van de trap kunt lopen en alleen hulp nodig hebt bij het laatste stuk.
Of hij vraagt of je familie of buren hebt die kunnen helpen.
Als er voldoende sociale steun is, kan dat meewegen. Een derde reden is je woning. Als je in een huurhuis woont en de verhuurder wil geen lift plaatsen, of je bent net verhuisd naar een huis met een trap terwijl je dat al wist, dan kan de gemeente zeggen dat je dit zelf had kunnen voorzien. Dit is een lastig punt, want verhuizen is voor senioren vaak heel stressvol.
Wat is de rol van de gemeente en de Wmo-consulent?
De gemeente is de baas over de Wmo, maar in de praktijk bepaalt de Wmo-consulent veel. Dit is de persoon die bij je thuis komt voor een 'keukentafelgesprek'. Dit gesprek is cruciaal.
De consulent moet goed luisteren naar jouw verhaal. Het is niet alleen een checklist van wat je kunt, maar ook hoe jij je voelt en wat je toekomstplannen zijn.
De consulent maakt een verslag van het bezoek. Dit verslag wordt gebruikt voor het besluit.
Daarom is het zo belangrijk dat je duidelijk bent. Zeg niet "Ik red het wel", als je eigenlijk enorm moe wordt van de trap. Vertel concrete voorbeelden: "Ik kan de was niet naar boven brengen" of "Ik ben bang om te vallen sinds mijn val vorig jaar."
De gemeente moet jouw hele situatie meewegen. Dat betekent niet alleen je lichamelijke klachten, maar ook je sociale netwerk, je mentale gesteldheid en je medische prognose.
Ze moeten een beslissing nemen die ervoor zorgt dat jij veilig en zo zelfstandig mogelijk kunt blijven wonen. Het is een zorgvuldige afweging.
Hoe en binnen welke termijn moet ik bezwaar maken?
Als het besluit komt en het is een afwijzing, dan moet je snel actie ondernemen. De wet geeft je precies 6 weken de tijd om bezwaar te maken.
Deze termijn gaat in op de datum die op het besluitbrief van de gemeente staat.
Sla die brief dus niet in een la, maar leg hem op een plek waar je hem elke dag ziet. Je bezwaar moet schriftelijk naar de gemeente. Een e-mail is soms mogelijk, maar een brief is vaak veiliger.
Zorg dat je een bewijs hebt dat je het bezwaar hebt ingediend. Vraag om een ontvangstbevestiging.
Zo voorkom je discussies later over de datum. Na je bezwaar kan de gemeente besluiten om het besluit te herzien. Ze kunnen alsnog de traplift toekennen. Of ze laten het bezwaar door een onafhankelijke commissie bekijken.
Soms volgt er een hoorzitting. Je mag daar altijd iemand meenemen.
Een familielid of een vriend kan je enorm steunen en helpen herinneren wat je allemaal wilt zeggen.
Welke informatie moet ik verzamelen voor een sterk bezwaarschrift?
Een bezwaarschrift met alleen "Dit is niet eerlijk" werkt helaas niet. Je moet het onderbouwen met feiten.
De allerbelangrijkste stap is het verzamelen van medische verklaringen. Vraag je huisarts of een specialist (bijvoorbeeld een fysiotherapeut of ergotherapeut die adviseert bij een traplift) om een verklaring waarin staat wat je fysieke beperkingen zijn en waarom een traplift noodzakelijk is voor je veiligheid en zelfredzaamheid.
Gebruik concrete voorbeelden in je brief. Schrijf niet dat het "moeilijk" is, maar beschrijf het. "Ik kan de trap niet meer op zonder te moeten rusten op de tweede trede." Of: "Ik ben een keer gevallen en heb nu constante angst." Wees heel specifiek over wat er misgaat en wat de gevolgen zijn voor je dagelijks leven.
Vraag ook advies. Er zijn organisaties zoals Patientenfederatie Nederland of lokale ouderenbonden die kunnen helpen met het schrijven van een bezwaar.
Ze weten precies welke woorden aanslaan bij de gemeente. Je hoeft dit niet alleen te doen. Een kleine aanpassing in je tekst kan een groot verschil maken.
Wat zijn de alternatieven als mijn bezwaar niet lukt?
Als het bezwaar wordt afgewezen en je het daar niet mee eens bent, dan is de volgende stap de rechtbank. Dit heet beroep instellen.
Dit kost wel geld en energie. Je moet dan een juridische procedure starten.
Het is slim om je hierover goed te laten adviseren door een juridisch loket of een speciale advocate voor sociale zaken. Je kunt ook kijken naar een WMO vergoeding voor trapliften. Een andere optie is om te kijken naar een tweedehands traplift. De prijzen voor gebruikte modellen liggen vaak tussen de €1.700 en €6.500.
Dit is een groot bedrag, maar soms is het sneller en goedkoper dan een jarenlange juridische strijd. Er zijn bedrijven die gespecialiseerd zijn in goede refurbished liften. Misschien is er toch een andere oplossing. Zo kun je ook onderzoeken of je in aanmerking komt voor een traplift via een pgb. Als je een eigen woning hebt en vermogen, kun je soms de traplift aftrekken van de belasting als 'noodzakelijke voorziening'.
Of je kunt kijken of er een woningcorporatie is die wil meewerken aan een verhuizing naar een gelijkvloerse woning.
Soms is een verhuizing, hoe vervelend ook, uiteindelijk de beste oplossing voor de lange termijn.